الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )
270
غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )
قرار گيرد و محل تحقق آن وضو باشد يعنى براى وضو مضمضه و استنشاق نمايد مطلوب شارع بوده و ثواب و حسنه بر آن مترتب است . [ براى مورد پنجم چهار صورت قابل تصور است ] براى اين مورد پنجم ، چهار صورت قابل تصور است : الف و ب ) آن مورد ، مطلوب نفسى باشد ( به صورت مستحب ) حال چه در مأمور به واجب ، و چه در مأمور به مستحب . يعنى عملى مطلوب نفسى مولى قرار مىگيرد ، كه در ظرف مأمور به محقق شود ، حال چه آن مأمور به واجب باشد و چه مستحب . مثلا مضمضه و استنشاق براى وضوى واجب و مستحب ، يا قنوت براى نماز واجب و مستحب . ( مثال براى مستحب در واجب و مستحب در مستحب ) . همانطور كه مشاهده مىكنيد مضمضه ، استنشاق و قنوت ، مستحب است ، اگر ظرف تحقق آن مأمور به واجب ( وضو ) يا مأمور به مستحب باشد . ج و د ) مطلوب نفسى باشد ( به صورت واجب ) چه در واجب و چه در مستحب يعنى آن مأمور به ( مورد پنجم ) واجب است اگر ظرف واجب يا مستحب ديگرى قرار گيرد به عبارت ديگر آن شئى واجب محسوب مىشود اگر ظرف و محل تحقق آن يك مأموربهى باشد كه آن مأموربه يا واجب است يا مستحب مثلا مأموربهى را فرض كنيد كه واجب است مثل نماز جماعت ، ( درست است كه شركت در جماعت مستحب است اما اگر فردى وارد جماعت شد ، بر او واجب است كه تا آخر ، جماعت خود را حفظ كرده و نماز با جماعت را به هم نزند ) حال در اين مأموربه واجب ، متابعت ظهور و تحقق پيدا مىكند و واجب مىشود ( مثال براى واجب در واجب ) البته بنابر نظر مشهور كه متابعت را واجب نفسى مىدانند نه بنابر قول بعضى از فقها كه آن را شرط مىپندارند . اما مثال براى واجب در مستحب يعنى عملى كه خودش واجب است اما در ظرف يك